*قبل از نوشتن اين بخش لازم مي دونم از آرين ورجاوندي عزيز مدير سايت وزين pglo سايت مخصوص همجنسگرايان و لزبينهاي ايراني تشکر کنم از توجه و نظري که به وبلاگ اين حقير دارند .مچکرم آرين جان از توجه ات و تشويق هاي دوستانه و خالصانه ات .من عضوه خيلي کوچکي هستم در ميان دوستان و اساتيد و اديبان بزرگ که در اين راه گام مي نهند و سعي در بهتر کردن و غنا بخشيدن به اين امر مهم هستند .از لطف و مهرباني تو دوست و همکار عزيز و توجه تو در اين ميان نسبت به افراد دلسوز بسيار ممنون و مچکرم .دوستان عزيزآرين ورجاوندي عزيز اين موضوع را به من ابلاغ کردند که اگر چنانچه دوستان ايملي به سازمان مي فرستند و جوابي دريافت نمي کنند ، حتما گزارش به سازمان بدهند تا هر چه زودتر اگر مشکلي در دريافت ايمل داريد يا دارند را برطرف کنند تا از اين پس اگر مشکلي در ميان بود بتوان برطرف کرد .از همکاري شما دوستان همجنسگرا و لزبين عزيز بسيار مچکر و ممنونيم. www.pglo.org
**************************
**************************
**************************
عصر روشنگريفيلسوف بزرگ بعدي، پس از هيوم،ايمانوئل کانت آلماني بود.ولي فرانسه هم در قرن هيجدهم متفکران مهمي داشت.مي توان گفت که مرکز ثقل فلسفي اروپا ، در نيمهء اول قرن هجدهم انگلستان، در اواسط قرن فرانسه، و از اواخر قرن آلمان بود.چهره هاي نامدار ،مونتسکيو ، ولتر ، و روسواند ، ولي اشخاص زياد ديگري هم بودند .من بر هفت نکته تکيه مي کنم .۱- ضديت با مرجع قدرت۲-عقل گرايي ۳-نهضت روشنگري ۴-خوش بيني فرهنگي۵-بازگشت به طبيعت ۶-دين طبيعي۷-حقوق بشربسياري از فيلسوفان فرانسوي عصر روشنگري از انگلستان ديدن کردند، اين کشور از خيلي جهات آزادانديش تر از ميهن خودشان بود ، و از علوم طبيعي آن کشور به ويژه از نيوتن و فيزيک جهاني او ، به حيرت افتادند .فلسفهء برتانيا ، خاص لاک و فلسفهء سياسي او نيز به آنها الهام بخشيد.اينها وقتي به فرانسه بازگشتند ، بيشتر و بيشتر با مراجع قدرت کهن مخالفت ورزيدند .به نظر آنها همهء واقعياتي که به ما ارث رسيده بايد به ديدهء ترديد نگريست .مقصود آن بود که هر کس بايد جواب سوالات موجود خود را پيدا کند. سنت دکارت نيز در اين زمينه بسيار الهام بخش بود.ضديت با مراجع قدرت بيش از همه متوجه اقتدار کليسا، پادشاه، و اشرافيت بود.اين نهادها، در قرن هجدهم در فرانسه به مراتب بيشتر از انگلستان نيرومند بودند.سپس انقلاب فرنسه آمد .در سال ۱۷۸۹.اما افکار انقلابي بسي بيش از اين پا گرفت .مطلب مهم بعدي عقلگرايي است .اکثر فيلسوفان عصر روشنگري ، همانند انسانگرايان دوران باستان ـ از جمله سقراط و رواقيون ـ به عقل انسان ايمان خلل ناپذير داشتند.روشنگري فرانسه را بخاطر همين ويژگي برجستهء آن ، اغلب دوران عقل مي خواندند .علوم طبيعي جديد نشان داده بود که طبيعت تابع خرد است .حال فيلسوفان عصر روشنگري وظيفهء خود مي دانستند که براي اخلاق و دين و حکمت عملي نيز شالوده اي بر مبناي عقل لايزال بشر بريزند.اين منجر به نهضت روشنگري شد .اينک زمان <روشنگري> توده ها فرا رسيده بود.بر اين مبنا بايد جامعهء بهتري آفريد.مردم عقيده داشتند ، فقر و ستم حاصل جهل و خرافات است.از اين رو توجه زيادي به آموزش و پرورش کودکان و همگان شد.تصادفي نيست که علم و تعليم و تربيت در عصر روشنگري به وجود آمد.بزرگترين اثر ماندگار عصر روشنگري دائرة المعارفي عظيم است.منظور دائرة المعارف ۲۸ جلدي است که از سال ۱۷۵۱ تا ۱۷۷۲ انتشار يافت .تمام فيلسوفان و اديبان بزرگ براي آن مقاله نوشتند.<مي گفتند از طرز ساختن سوزن تا ريخته گري توپ و تفنگ ، همه چيز در آن هست.>فيلسوفان عصر روشنگري مي پنداشتند همين که دانش و خرد گسترش يافت، بشر به پيشرفتي عظيم نايل مي آيد.و ديري نپاييده نا بخردي و جهالت جايش را به انسانيت <روشن نگر > مي دهد.بازگشت به طبيعت ورد زبانها بود .ولي مفهوم <طبيعت> براي فيلسوفان روشنگري تقريبا معادل <عقل> بود، زيرا عقل بشر بيشتر هديهء طبيعت است تا هديهء دين يا تمدن.گفته ميشد مردم به اصطلاح بدوي معمولا سالمتر و خوشتر از اروپاييان اند، و علت ، به تعبير آنها آن است که متمدن نشده اند.روسو شعار <بازگشتبه طبيعت > را پيشنهاد کرد.مي گفت :طبيعت نيکوست ، و بشر نيز <طبيعا> نيکوست .و اين تمدن است که او را خراب مي کند.روسو همچنين باور داشت که کودک را بايد تا حد امکان در حالت سادگي طبيعي خود باقي گذاشت .خطا نيست گفته شود که انديشهء ارزش ذاتي طفوليت از عصر روشنگري شروع شد.مي گفتند دين را هم بايد طبيعي کرد.مقصودشان اين بود که دين را هم بايد با عقل طبيعي انطباق داد .بسياري افراد براي دين به اصطلاح طبيعي مبارزه مي کردند .تعداد ماده گرايان دو آتشه در اين زمان بسيار زياد بود ، اينها به خدا اعتقاد نداشتند،و علنا ادعاي خداشناسي مي کردند.ولي بيشتر فيلسوفان عصر روشنگري مي گفتند :تصور جهاني بي خدا دور از عقل است.جهان چنان عقلاني و داراي نظم منطقي است که نمي توان چنين تصوري کرد.علماي روشنگري ، همانند دکارت جاودانگي روح را بيشتر موضوع عقل مي دانستند تا موضوع اعتقاد.فيلسوفان عصر روشنگري مي گفتند: احکام يا آموزه هاي نا معقول جزمي در طول تاريخ کليسايي به تعليمات سادهء مسيح چسبانده شده است و مي خواستند مذهب را از قيد اينها برهانند.فلاسفهء فرانسوي عصر روشنگري به عقايد نظري دربارهء جايگاه انسان در اجتماع اکتفا نکردند .براي آنچه خود <حقوق طبيعي> شهروندان خواندند به نبرد برخاستند.اين در ابتدا به صورت مبارزه بر ضد سانسور ـ براي آزادي مطبوعات ـ بود.ولي در امور ديني، اخلاقي و سياسي نيز بايد حق فرد براي آزادي فکر و بيان تضمين شود.آنها در ضمن براي الغاي بردگي و براي رفتار انساني تر با بزهکاران هم جنگيدند.اصل<مصونيت فرد از تعرض> در اعلاميه حقوق بشر و شهروند ، که مجلس ملي فرانسه در ۱۷۸۹ تصويب کرد ، به اوج رسيد.ولي هنوز بسياي از مردم بايستي براي اين حقوق مي جنگيدند.در ۱۷۸۷ انقلاب فرانسه مقداري حقوق براي همه شهروندان برقرار کرد.ولي منظور از شهروند تقريبا هميشه مردها بودند.با اين حال انقلاب فرانسه بود که اولين نمونه هاي برابري حقوق زن و مرد را به ما داد.در اوايل سال ۱۷۸۷ فيلسوف روشنگري (کندرسه ) رساله اي در باب حقوق زنان منتشر کرد .گفت :زنان همان حقوق مردها را دارند.در انقلاب ۱۷۸۹ زنان پيشگام تظاهراتي بودند که پادشاه را مجبور کرد از کاخ خود در ورساي بگربزد.گروه هاي زنان در پاريس تشکيل شد.اينها ، گذشته از حق سياسي برابر با مردان ، خواهان تغييراتي در قوانين ازدواج و اوضاع و احوال اجتماعي زنان بودند.يکي از کساني که در انقلاب فرانسه بيش از همه براي حقوق زنان مبارزه کرد اليمپ دوگوژ بود .وي در ۱۷۹۱ ـ يعني دوسال پس از انقلاب ـ اعلاميه اي دربارهء حقوق زنان انتشار داد .در اعلاميه ء حقوق شهروندان هيچ ماده اي دربارهء حقوق طبيعي زنان نبود.اليمپ دوگوژ خواستار حقوق يکسان براي زن و مرد شد.در سال ۱۷۹۳ گردن او را زدند .و هر گونه فعاليت سياسي به طرفداري از زنان تحريم گرديد .در قرن نوزدهم بود که برابري حقوق زن و مرد نه تنها در فرانسه بلکه در همه اروپا به راستي پا گرفت.اين مبارزه رفته رفته ثمر بخشيد.